W dniach 21-27 listopada 2016r. odbywał się w Muzeum Historii Żydów Polskich 14 Warszawski Festiwal  Filmów o Tematyce Żydowskiej. Prezentowano około 30 filmów dokumentalnych i fabularnych z różnych krajów m.in. z Izraela, Polski, Niemiec, Rumunii, Białorusi,  USA i Kanady. Po wielu projekcjach odbywały się spotkania z filmowcami, głównie z reżyserami.  Podobnie jak w poprzednich latach tematyka filmów była zróżnicowana: część filmów jak zwykle dotyczyła Holocaustu, inne – współczesnych problemów.

 Dla mnie bardzo interesujące było pokazanie żydowskiej problematyki w mało u nas znanej kinematografii rumuńskiej. W dokumentalnym filmie ŻYDZI NA SPRZEDAŻ REŻYSERA Gadu Gabrea z 2012 roku pokazany  jest ciekawy epizod historii przemytniczej rumuńskich komunistów mówiący o akcji sprzedaży  rumuńskich Żydów do Izraela w 1947 roku. Drugi film SPUŚCIZNA GOLDFADENA : HISTORIA TEATRU JIDYSZ również reżysera Gadu Gabrea  z 2004 roku jest to dokument prezentujący historię teatru jidysz od samego początku w XIX-wiecznej Rumunii po XX-wieczny Nowy Jork. W tym filmie poznajemy biografię Abrahama Goldfadena, twórcy nowoczesnego teatru żydowskiego, dramatopisarza i poety.

Inną tematykę zawiera film holenderski  z 2015 roku reżysera Marco Niemeijera . Reżyser  jest bliskim krewnym głównej bohaterki. Ukazuje on w filmie długoletnie trwanie traumy po Holocauście związanej z utratą dwóch małych córek oraz trudne relacje matki z urodzoną po wojnie następną córką. Po filmie reżyser odpowiadał na wiele pytań związanych również z jego osobistymi przeżyciami rodzinnymi.

Z kolei film CLAUDE LANZMANN: WIDMA SZOA przedstawia opowiedziany przez reżysera filmu SHOAH trudny proces powstawania tego filmu. Claude Lanzmann, który przez 10 lat tworzył ten film opowiada o genezie filmu, jego licznych wątpliwościach co do sposobu przedstawiania przez niego wydarzeń oraz jaki ten okres miał wpływ na jego stan psychiczny. Pokazuje on osobiste koszty tworzenia filmu dokumentalnego o zagładzie narodu żydowskiego.

Na wszystkie seanse Festiwalu był wolny wstęp. Myślę, że wiele osób, podobnie jak ja z niecierpliwością oczekiwać będzie tego Festiwalu w przyszłym roku.